TANGO ARGENTYŃSKIE - SZKOŁA TAŃCA
TANGO
Takt: 2/4
Tempo: 33 takty na minutę
Zarys historii
Początków tanga należy szukać w Ameryce Południowej gdzie niewolnicy afrykańscy przywozili swe tańce,
pieśni i rytmy. Najprawdopodobniej nazwa tango wywodzi się od "tangano" - nazwy określającej
taniec niewolników afrykańskich. Proces kształtowania tanga trwał bardzo długo, były to całe wieki.
W początkowym okresie nie cieszyło się ono dobrą sławą, tańczone było głównie w knajpach, spelunach,
tańczyli je ludzie prości, marynarze i robotnicy. Stopniowo taniec nabierał pewnej ogłady, chociaż
w pewnym okresie władze Nowego Jorku zastanawiały się nawet nad wydaniem ustawy zakazującej tanga.
Pierwszą zaś próbę określenia teorii i techniki tanecznej podjęto na konferencji w Londynie w 1922 roku.
Styl i charakter tańca
Kroki tanga nie są posuwiste, nogi stawia się płasko charakterystycznie się "skradając".
W tańcu tym nie stosuje się nachyleń ciała, unoszeń ani opadań.
Postawa taneczna
Tancerka znajduje się bardziej po prawej stronie tancerza, tancerka umieszcza swoją dłoń na plecach
partnera, jego zaś prawa ręka znajduje się dalej na plecach partnerki niż ma to miejsce w innych
tańcach. Para tańczy w ściślejszym objęciu niż w innych tańcach. Lewa ręka tancerza zgięta pod kątem ostrym, głowy skierowane lekko w lewo.
Rytm
Tango można tańczyć w trzech wariantach rytmicznych. Typowe tango argentyńskie winno być tańczone
w następujący sposób: wolny, wolny, szybki, szybki, wolny, szybki, szybki, wolny. Całość mieści
się w trzech taktach, krok wolny mieści się w dwóch uderzeniach, krok szybki w jednym.
Technika
Do przodu kroki tańczymy od pięty, do boku na podeszwach, do tyłu od podeszwy. Nie unosimy się,
nie opadamy, brak jest nachyleń.
|
Akademia Tańca